கல்லறைப் பூக்கள்

Loneliness
நேற்றுவரை
தென்றலாய் தீண்டிவிட்டு,
இன்று தீயாய் சுடுகிறாய்.
 
நேற்றுவரை
பூவாய் வாசம் தந்துவிட்டு,
இன்று புயலாய் தாக்குகிறாய்.
 
உனை சந்திக்கும்
ஒவ்வொரு முறையும்,
எதையாவது பேசிவிடத்
துடிக்கிறது மனசு.
 
முதல் புள்ளியை தேடியபடி
என் மூச்சுக் காற்று நீளும்முன்பே,
ஆழ்ந்த மெள‌ன‌ம் கொண்டு
என் சிந்தனையை சிறைப்பிடித்து
முத‌ல் புள்ளியை
முற்றுப்புள்ளியாக்கிவிடுகிறாய்.
 
ச‌ண்டையிட‌ வ‌ந்த‌வ‌ன்
ச‌மாதான‌மாய் ம‌ண்டியிட்டுப் போவ‌து,
உன் முன் ம‌ட்டுமே சாத்திய‌ம்.
 
நெஞ்ச‌த்திலே சினேகம் த‌ந்தாய்,
விழிகளிலே காதல் த‌ந்தாய்,
ஸ்ப‌ரிசத்தால் ப‌ர‌வ‌ச‌ம் த‌ந்தாய்,
ஆனால்,வார்த்தைக‌ளில்
வ‌ன்முறை த‌ந்துவிட்டு,
வாச‌ ம‌ல‌ரை நேசிக்க‌ச் சொல்கிறாய்.
 
வில‌கியிருப்ப‌துதான்
உன் விருப்ப‌மென்றால்,
வில‌க‌லுக்கான கார‌ண‌த்தையாவ‌து
சொல்லிவிடு,
விருப்பமாய் நீ வாழவே,
விடைபெறுகிறேன்.
 
வார்த்தைக‌ளில் விள‌ங்காத‌
நம் உற‌வின் நெருக்க‌த்தை
என் க‌விதை ம‌ட்டும்
விள‌க்கிடுமா என்ன‌?